1. Bir defa inanılmaz lezzette bir açılış sahnesiyle başlıyor film. İnsanın devam etmeden, tekrar tekrar başa alası geliyor.
2. Aleni, açık açık, göstere göstere fetişizm üzerine bir film bu. Üstelik hem kendi ait olduğu jargon içerisindeki anlamını, hem de sinema içerisindeki anlamını kapsıyor.
3. Ait olduğu jargon içerisindeki anlam için hiç fazla kafa yormaya gerek yok. Başrol beşlisinin kılık, kıyafet, makyaj kombinasyonuna baktığınız zaman zaten porno filmden fırlamış gibi bir halleri olduğunu; her an kaslı bir zencinin gelip, kendileriyle "başrol paylaşabileceğini" açıkça görebiliyorsunuz. (Bu arada bu söylem, filmin cinsellik içerdiği gibi bir anlam taşımıyor)
4. Sinemasal anlamdaki fetişizm ise, göndermeleriyle kendini belli ediyor. Scorsese'nin “Hugo”sundaki gibi "Sinemanın her türlü hastasıyız arkadaş!" türü bir gönderme değil de, skalası hayli alacalı bir filmler göndermesi bu. Mesela “Lord of the Rings”, “Saving Private Ryan”, “One Flew Over The Cuckoo's Nest”, “Matrix” gibi kilometre taşlarına küçük göndermeler yaparken; “Charlie’s Angels”, “Under Siege 2”, “Showgirls” gibi anca sinefillerin reddetmeyeceği filmlere de "Bunları da seviyorum arkadaş, var mı?" diyebiliyor. “Kill Bill” ve “Hero” gibi çıkış noktasını referanslardan alan filmlere de "Göndermenin de göndermesi mi olur lan?" riskini alarak yer veriyor. Ama tüm bunları, kör gözüne parmağım yapmadan filme yedirdiği için lezzet almanız mümkün.
5. Tabii burada esas handikapı devreye giriyor. Zack Snyder için “300”'de yaptığım tespit aynıyla burada da geçerli: Görsel kısım anlamında kusursuz bir yönetmen Snyder. Bu kadar b*ktan bir senaryoyla bu kadar izlenebilir bir film çıkarmak her babayiğidin harcı değil neticede. Ama artık kredisi tükeniyor. Çünkü marka olan bir isim artık ve bu alandaki eksikliğini yetkin isimlerle kapatması mümkün.
6. Filmin Soundtrack’i harika ama açılıştaki “Sweet Dreams” cover'ı, hem müzikal anlamda sahneyi iyice şaha kaldırırken; hem de sözlerinin ambiansa uyumuyla hakikaten şok edici. Oyunculuklar ise çeldirici. Hepsi b*ktan, ama hepsi de doğru seçim. Filmi izleyince daha net anlayacaksınız.
SONUÇ: Biçim konusundaki ustalığının yarısını bir şekilde içeriğe yansıtmayı başarır ve de projelerini doğru seçerse, maksimum beş sene içerisinde Zack Snyder'ı elinde En İyi Yönetmen Oscar'ıyla teşekkür konuşması yaparken izleyeceğiz bence.
YÖNETMEN: Zack Snyder
OYUNCULARI: Emily Browning, Abbie Cornish, Vanessa Hudgens
TEK CÜMLEYLE KONU: Üvey babası tarafından akıl hastanesine kapatılan bir ergenin kurtulma çabaları.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder